Conflicttraining in de gevangenis

Nicolas zit al 7 maanden gevangen. Hij hoopt over een maand of twee naar huis te mogen. Met zijn vader heeft hij al jaren geen contact meer en zijn moeder wil hem niet opzoeken in de gevangenis. Ze kan het niet aanzien zegt ze. Ze had zich het leven van haar enige zoon heel anders voorgesteld.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Hard leven
Het is een hard leven in de penitentiaire eenheid nummer 48. Cellen die voor 4 personen bestemd zijn, worden in veel gevallen bewoond door 6 gevangenen waarbij er dus 2 op de betonnen vloer slapen. Hoewel er zeker aardige bewakers zijn is de meerderheid gefrustreerd, onder andere door het lage salaris, en reageert dat af op de gevangenen. Ze proberen voortdurend de gedetineerden uit te dagen en als ze dan happen is er een excuus om iedereen de hele dag op de cel te laten zitten en hebben zij als opzichters een makkelijker baantje.

Familieleden pesten
Een bewaker tegenspreken kan er toe leiden dat niet alleen jij zelf, maar ook je bezoek wordt lastiggevallen. Bijvoorbeeld dat je vrouw en kinderen zich voor het bezoek moeten uitkleden en inwendig gecontroleerd worden op drugs. Gemene pesterijen en ongelofelijk pijnlijk voor mensen die zich vaak al de hele dag schuldig voelen omdat ze er niet kunnen zijn voor hun familie.

Ellende en lange straffen
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Met ‘maar’ 9 maanden straf is Nicolás een uitzondering onder de deelnemers van de training conflictmanagement, die ik sinds een tijdje geef. De meesten zitten straffen uit van tussen de 10 en de 20 jaar. En de levensverhalen die in de training naar voren komen zijn veelal variaties op dezelfde thema’s; armoede, uitzichtloosheid, gebroken gezinnen, onveiligheid en gebrek aan warmte en liefde.

Ik heb gemerkt dat training geven in de gevangenis nogal wat vragen en reacties oproept. Naast een hoop positieve geluiden en verbazing over waarom ik uitgerekend dáár trainingen wil geven, duikt regelmatig de discussie op of het niet gewoon hun eigen verdiende loon is dat die mensen in de bak zitten. In mijn ogen een kortzichtige en irrelevante discussie.

Eigen schuld, dikke bult
Hoewel ik het een beetje goedkoop vind als mensen heel hard oordelen over anderen, zonder de situatie te kennen (zeker als ze het zelf een stuk makkelijker hebben gehad) doet dat in dit geval eigenlijk niet ter zake. Als iemand iets slechts doet dan krijgt hij of zij daarvoor straf, zo hebben we dat afgesproken. En die straf is dat ze een tijd hun vrijheid kwijt zijn. Als maatschappij moeten we ons natuurlijk zelf ook aan de wet houden en hun basis mensenrechten respecteren. En in zowel het belang van de gevangene als van de maatschappij moeten mensen een eerlijke kans krijgen om na hun straf een ander leven op te bouwen.

Meer opties
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
In de training leren de deelnemers op een andere manier met conflicten om te gaan. Iedereen heeft zo zijn ‘automatische manier’ om te reageren op een conflict. Voor de één is dat dichtklappen of vermijden, voor een ander is het schelden of in de slachtoffer rol gaan en voor weer een ander is het agressief worden. De bedoeling van de training is om meer opties te creëren. Dat je bewust genoeg bent om te kunnen kiezen hoe je reageert. Of er zelfs voor kan kiezen om helemaal niet te reageren.

Afval cadeau
Vorige keer hebben we het gehad over de metafoor van iemand die ongevraagd naar je huis komt en je een zak met afval cadeau doet. Neem je dat cadeau aan? Natuurlijk niet! Je weigert en het afval blijft bij de degene die het komt brengen. Het was een eye-opener voor de deelnemers dat je precies zo kan reageren als iemand je wat scheldwoorden cadeau doet…..Gewoon niet aannemen!

Trots en eer (en kom niet aan mijn moeder!)
Trots en eer zijn belangrijke thema’s binnen de gevangenis. De meesten zitten liever een langere straf uit dan dat ze door een medegevangene verdacht worden van slijmen bij de bewakers. In de training sluiten we aan bij dat eergevoel; als iemand iets zegt over je moeder (gegarandeerd recept voor reacties bij de meesten) en jij reageert ieder keer door woest te worden, wie is er dan de baas? Wie beheerst de situatie? Juist door te reageren laat je de ander voelen dat hij belangrijk is. Op het moment dat het je lukt om niet te reageren ben je weer een beetje meer vrij.

Waarom wil je in vredesnaam in de gevangenis werken?
Wat betreft de vraag van mensen waarom ik deze training zo graag geef, heb ik nog niet zo’n duidelijk antwoord. Ik denk dat het er voor een deel mee te maken heeft dat de deelnemers vaak uit zo’n andere wereld komen en me daardoor aan het denken zetten. Zij hebben ook heel veel behoefte aan deze training en aan iemand waar ze mee kunnen praten, dus er is heel veel openheid en waardering onderling. En op de één of andere manier heb ik vaak heel veel lol met de deelnemers.

Afscheid
Waar ik wel graag iets op zou vinden is hoe ik daar aan het einde van de dag weg kan gaan zonder me zo naar te voelen. Ik ben nu 4 keer geweest en het wordt steeds moeilijker. Door de dag heen bouwen we een sterke band op en om 5 uur ga ik met de andere trainers de metalen deuren door en blijven zij achter in die hel. En elke keer voelt dat weer verschrikkelijk.

Advertisements
  1. #1 by Gertruus Bors on July 5, 2013 - 7:18 pm

    Lieve Christien, Wat een wereld van verschil waarin we leven. Hoe je dit doet en volhoudt is een kracht in je zelf, maar hopelijk ook door de mensen om je heen en door de mensen waarmee je bezig bent. De angst slaat me nu al om het hart dat ik ooit zoiets zou moeten kunnen cq doen. Ik wil je graag laten weten dat ik het dapper vind, maar ook eenzaam ( denk ik), en tevreden zijn met minimale toevoegingen aan iemands leven. Hopelijk word je niet te veel teleurgesteld en blijf je emotioneel staande. Ik zal zondag een kaarsje voor je ontsteken ; gewoon om aan je te denken en je alle goeds te doen toekomen. Liefs Gertruus

    met vriendelijke groet,

    Gertruus Bors

    Date: Fri, 5 Jul 2013 12:07:05 +0000 To: gertruusbors@hotmail.com

  2. #2 by Tijmen Koelewijn on July 6, 2013 - 10:41 am

    Lieve Christien,

    Wat een bijzonder mooi werk! Ik hoop dat jij in je kracht kunt blijven, zodat je de gevangenen -tijdelijk- kunt stteunen.

    Succes met je geweldige bijdrage aan deze wereld!

    Ik ben blij dat ik je bij NLP Heb ontmoet!

    Een ondersteunende groet!

    Tijmen

    Verstuurd vanaf mijn iPad

    Op 5 jul. 2013 om 14:07 heeft Christien Oudshoorn het volgende geschreven:

    > >

  3. #3 by gerhard van vilsteren on July 12, 2013 - 7:47 am

    Beste Christien,
    Wat een uitdagend werk met de mensen in de gevangenis. Je geeft ze aandacht en hoopt op gedragsverandering. De trainingen zullen zeker effect hebben. Wie weet ook op langere termijn.
    Alle respect voor wat jij/jullie daar doen.
    Hartelijke groeten,
    Gerhard van Vilsteren.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: