Waarom ik niet afgeef op Serious Request

Vorige week schreef Rik Smits voor De Volkskrant het veelgelezen artikel ‘Waarom ik niets geef aan Serious Request’. Het stuk schreeuwde in mijn ogen om een reactie, dus bij deze….

Beste Rik,

Laatst heb ik het artikel gelezen waarin je uitlegt waarom je geen geld geeft aan Serious Request. Het is een lange opsomming geworden van alles wat er volgens jou verkeerd is aan de actie en het doel. Ik vond veel van wat je zei opvallend herkenbaar.

Ik heb verschillende sociale projecten opgezet. Omdat, om iets van de grond te krijgen, naast veel energie meestal ook geld nodig is, ben ik ontzettend dankbaar voor de vele mensen die door de jaren heen een bijdrage hebben gegeven zodat anderen kunnen bouwen, werken, onderwijzen, organiseren, etc. Elke actie die ik tot nu toe gedaan heb heeft me verrassingen opgeleverd van mensen die belangeloos hun hulp en steun aanbieden. Daarnaast heeft elke actie ook kritische opmerkingen opgeleverd. Een aantal van de situaties en de reacties die deze opriepen wil ik je niet onthouden;

Bij een project voor mensen in Nederland;   “Waarom Nederland, op andere plekken is er toch veel harder hulp   nodig”
Bij een project in het buitenland;   “Waarom zo ver weg, in Nederland is er toch ook nog genoeg te doen?
Bij een sportevent voor een goed doel;   “Wat heeft dit met sport te maken. Je kan er wel van alles bijhalen”
Bij een feest met alles erop en eraan;   “Ik geef niets want jullie verspillen het geld”
Bij een eenvoudig feest;   “Ik geef niets want jullie maken er niets van”
Bij een project voor kinderen;   “Je kan beter zorgen dat hun ouders kunnen werken en geld verdienen”
Bij een project voor volwassenen;   “Je kan beter zorgen dat hun kinderen een opleiding krijgen.”
Bij een eenvoudig bouwproject;   “Hiermee los je de kern van het probleem niet op.”
Bij een meer ingewikkeld project dat aansluit bij de complexe realiteit;  “Je maakt het veel te ingewikkeld. Dit snapt de facebook generatie niet.”
Bij één keer vragen;  “Je bent er niet meer op teruggekomen, dus het zal wel niet zo belangrijk zijn.”
Bij twee keer vragen;   “Je dringt te veel aan. Ik laat me niet pushen.”

Met andere woorden; voor wie zijn geld lekker zelf wil houden is er ALTIJD wel een reden om niet te geven.

Als het niet het project is dan is er altijd nog de eigen economische situatie. De crisis is daarbij een handige vrijbrief; “Ja, ik verdien NU nog wel goed, maar wie garandeert me dat dat volgend jaar nog steeds zo is? Ik kan het me niet permitteren om geld weg te geven.”

Blijkbaar krijgen we bijna alles makkelijker over onze lippen dan de zin “Ik weet heus wel dat andere mensen het vreselijk moeilijk hebben, maar ik vind mijn eigen behoeftes gewoon belangrijker.”

Begrijp me goed Rik, ik ben er helemaal voor dat mensen kritisch nadenken en vind het goed dat er vragen worden gesteld bij initiatieven EN (!!)…. wie wil dat er iets verandert in de wereld moet ZELF in actie komen!

We hebben niet allemaal de zin en de mogelijkheden om de probleemwijken in te gaan of een project op te zetten en dat hoeft ook niet. Het is juist goed als ieder op zijn eigen manier bijdraagt. De één met tijd en energie, de ander met ideeën en weer een ander met financiële middelen. Zo kunnen we samen fantastische dingen neerzetten.

Ik heb sterk de indruk dat juist de mensen die zo kritisch kunnen vertellen wat niet werkt, zelf vaak weinig ondernemen dat wel werkt. Dus, beste Rik, wil ik je bij deze uitdagen om mijn theorie onderuit te halen met een inspirerend betoog over hoe jij je steentje bijdraagt. Dat lijkt me een stuk leuker om te lezen dan een zuur verhaal dat andermans initiatief saboteert.

Gezien jouw zorg voor de levenskwaliteit van mensen ben je wellicht ook geïnteresseerd in ons scholingsproject voor jonge leiders in de sloppenwijken van Argentinië. We zien je donatie dan ook graag tegemoet op www.cheamigo.nl

Hartelijke groet,

Christien.

Advertisements

, , , , ,

  1. #1 by Christien Oudshoorn on December 27, 2012 - 10:22 pm

    Ik kreeg via de mail de volgende vraag;

    Ik neem aan dat de insteek van je artikeltje is de argumentatie van Rik te ontkrachten.
    Echter, mijn interpretatie (en de essentie) van Rik’s artikel is dat de energie wordt gestoken in het redden van kansloze levens,
    wat uiteindelijk resulteert in meer slachtoffers van een slechte levenskwaliteit.
    De essentie van jouw artikel is dat de mensen altijd wel een excuus vinden om al hun geld zelf te houden.
    Ik zie dus geen match.. Kunnen jullie mij een beetje op weg helpen ? Of zie ik het goed ?

    Dank je wel voor je reactie! Ik waardeer het dat je het gesprek aangaat. Er zijn verschillende dingen in het stuk van Rik die me tegenstaan. Ik heb me gericht op het feit dat hij heel negatief is over anderen en daar zelf NIETS tegenover zet. Ik denk dat daar de kern van het probleem zit; mensen die geen verantwoordelijkheid nemen en vanuit hun luie stoel gaan schieten op anderen.

    Ik ben bewust niet ingegaan op zijn argumenten, omdat ik denk dat die, bewust of onbewust, alleen maar bedoeld zijn om zelf niets te hoeven doen of te geven.

    Als het gaat om zijn inhoudelijke punten vind ik het grof dat hij suggereert dat het voor iedereen maar beter is als baby’s van arme mensen doodgaan. Jij zou het waarschijnlijk met me eens zijn als het jouw vrienden waarover dat gezegd werd.

    ‘Arme mensen’ zijn voor velen van ons verre abstracte figuren. De afgelopen jaren breng ik veel tijd door in de sloppenwijken en ik kan je vertellen dat ook hier mensen er kapot van zijn als hun baby sterft.

    En nogmaals… die kinderen maar laten doodgaan is dus het ENIGE dat Rik in dit lange artikel aandraagt als alternatief! Ik vraag me af wat hem beweegt om opzettelijk te proberen te voorkomen dat anderen geld doneren aan dit doel. Het kan dat hij zich enorm inzet om de kwaliteit van leven te verbeteren van mensen in de wereld en voelt dat de actie van Serious Request een reëel gevaar betekent voor zijn inspanningen. Of misschien dat het hem ergens niet helemaal lekker zit dat hij zo weinig voor een ander doet en dat probeert recht te praten door zo’n artikel te schrijven. Ik weet het niet, maar ik zou het leuk vinden als hij mijn uitdaging aannam en er wat meer over vertelde!

  2. #2 by Yvonne on December 28, 2012 - 11:48 am

    Ook ik heb het artikel van Rik Smits anders geïnterpreteerd. Volgens mij is zijn onbenullige manier van argumenteren iets waaraan je je zeker kunt ergeren, maar de vraag blijft: Is voorkomen niet beter dan genezen? Dus efficienter middelen inzetten, relevantere zaken bespreken en aanpakken… dat soort dingen. Dus gezinsplanning (en economische ontwikkeling, educatie, etc.) net zo veel aandacht geven en niet alleen gezondheidszorg voor moeder en kind.

    Trouwens je richt je laatste alinea aan hem. Zou het dan niet beter zijn om dat niet via een blog te doen, maar via De Volkskrant, bijvoorbeeld?

  3. #3 by Christien Oudshoorn on December 28, 2012 - 1:33 pm

    Helemaal mee eens. Daarom heb ik Rik ook uitgenodigd om te vertellen hoe hij denkt dat de levenskwaliteit van mensen verbeterd kan worden. Daar zegt hij namelijk niets over (behalve dan dat het voor iedereen beter zou zijn als de arme baby’s doodgaan). Ik heb mijn reactie naar de
    Volkskrant gestuurd met de vraag of ze hem willen plaatsen en door willen sturen aan Rik.

  4. #4 by Gerhard van Vilsteren on December 29, 2012 - 9:33 am

    Dag Christien, Een mooie reactie. Ik heb het Volkskrantartikel niet gelezen, maar vind ook dat je naast de afwijzing van een doel ook moet aangeven voor welke doelen je wel kiest. Groeten, Gerhard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: