Reality as it is….

Goenka, mijn vipassana meditatie leraar zegt altijd; “You must learn to see reality as it is. Not as you would like it to be, not as you think it should be, but as it is. Do nothing….just observe…

Krantje
Jarenlang hebben mijn ouders me zo ver geprobeerd te krijgen dat ik dagelijks de krant zou lezen, maar ik heb me daar altijd tegen verzet. Ik ben steeds een beetje verbaasd als mensen het liefkozend over hun ‘krantje’  hebben. Elke keer dat ik een krant opensla is het grootste gedeelte van het nieuws namelijk behoorlijk deprimerend. En aangezien ik de meeste dingen toch niet kan veranderen stel ik me er ook maar liever niet elke dag aan bloot.

Druppel op de gloeiende plaat
Het afgelopen jaar is ongelofelijk geweest. Zo veel avonturen, zoveel geleerd, zoveel leuke mensen ontmoet en mooie dingen gedaan…. En tegelijkertijd ook wel aardig wat moeilijke momenten. Ik zit met mijn neus bovenop de armoede en het onrecht waar de kranten mee vol staan. En op de een of andere manier is het soms makkelijker om niets te doen dan om een klein beetje te doen en je te realiseren dat het een druppel op de gloeiende plaat is.

Al zou ik dag en nacht werken, dan nog zou het oerwoud gekapt worden om nog meer soya (en dus vlees) te kunnen produceren. Hoeveel training ik ook geef, er blijven ongelofelijk veel mensen die geen enkele kans krijgen om onderwijs te volgen. Hoeveel kinderen je ook van de straat krijgt, er blijven er altijd een heleboel over die nergens kunnen wonen en verslaafd raken.

Niet persoonlijk aantrekken
In lijn met Goenka, zeggen veel mensen dan “je kan nou eenmaal niet alles doen”, of “je moet het je niet zo persoonlijk aantrekken” en “alle beetjes helpen”. En daar is mijn hoofd het helemaal mee eens, maar mijn gevoel kan het nog niet zo makkelijk accepteren. En zo komt het dat ik me zo nu en dan heel boos en verdrietig voel.

De problemen achter het probleem
Ik geloof dat je alleen kan werken aan ontwikkeling als je je echt verdiept in de realiteit van mensen. Als je gaat begrijpen hoe diep de wortels zitten van problemen. Veel mensen verwijten bijvoorbeeld de inheemse bevolking (‘indianen’) dat ze zo passief/ lui zijn. Om te begrijpen hoe deze mensen in het leven staan (en om ze te helpen zich aan te passen), moet je wel begrijpen dat ze generaties lang slaven zijn geweest, zonder rechten en zonder mogelijkheden en dat ze pas sinds kort wat minimale rechten hebben. Hoe pijnlijk het ook is om daar over na te denken.

Accepteren zonder passief te zijn
Ik wil me dus graag open blijven stellen voor verhalen van mensen en de problemen steeds beter gaan begrijpen, maar ik wil me niet zo boos voelen. Vandaar dat ik een kleine pauze heb ingelast en net een maand Vipassana heb gedaan in India. Door stilte en door heel diep naar binnen te kijken wordt me steeds duidelijker hoe sommige dingen in elkaar steken en zo wordt het stapje voor stapje wat makkelijker om de realiteit te accepteren zonder passief te worden.

Waarom India?
“Maar waarom helemaal in India..?” vragen veel mensen. Stilzitten met je ogen dicht kan je in feite overal doen, dus echt nodig is het niet, maar het is wel een feest om hier te zijn. Niet alleen omdat ik na de culinaire ellende in Argentinie eindelijk weer eens lekker en smaakvol kan eten, maar ook door de bijzondere ontmoetingen.

Gedeelde ervaring
Ik heb net een speciaal meditatiekamp gedaan van tien dagen. Op dezelfde tijd werd dit kamp georganiseerd op 6 verschillende plaatsen in de wereld. Alleen al in Igatpuri, waar ik was, waren mensen uit alle hoeken van de wereld; Myanmar, India, Australie, Canada, Sri Lanka, Griekenland, Duitsland, Cambodja, V.S., Frankrijk en nog veel meer. De avond voor we begonnen stonden we met z’n honderden voor de pagoda te wachten. Het voelde zo bijzonder om al die vrouwen te zien in gekleurde saris of joggingbroeken, van jong tot oud. Uit al die verschillende landen, godsdiensten en omstandigheden die net als ik ontdekt hebben hoe ongelofelijk Vipassana is en deze ervaring met me delen.

Tropische reminders
En ook tijdens het kamp kreeg ik zo nu en dan een leuke reminder dat ik in de tropen zat; een aap die de eetzaal binnen kwam slingeren in de hoop een ontbijtje te kunnen jatten. Een kokosnoot die voor mijn voeten op de grond spatte (iets minder goede karma, of een wat snellere pas, en ik was de klos geweest) en het ongelofelijke vogelconcert rond de schemering….

Lekker meedraaien
Het is een intensieve maand geweest…en precies wat ik nodig had. Het was ook heerlijk om even niet verantwoordelijk te zijn. Ik moest gewoon zorgen dat ik op het goede moment op de goede plek was en dan het programma volgen. Heerlijk! na maanden lang de aanjager te zijn geweest:)

Eten, bidden, yoga…
Op de korte termijn wordt het me als het goed is, trouwens makkelijk gemaakt om de werkelijkheid te accepteren zoals die is, want morgenochtend neem ik de trein naar Goa voor een paar weekjes yoga op een tropisch strand…..

This slideshow requires JavaScript.

Advertisements

, , , ,

  1. #1 by Jennie on November 23, 2011 - 5:23 pm

    Hè lieverd! Wat een heerlijkheid. Geniet van de yoga! Weet je wat, ik kom er NU aan om met je mee te doen! Dikke kus, Jennie

  2. #2 by Ajay singh on December 12, 2011 - 3:13 pm

    hi chris

    I am very happy to see these wallpaper u are doing nice work.
    I will follow your work.

    Thanks……………………..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: