Met vallen en opstaan…

Misschien een beetje naïef, maar het leek me allemaal vrij simpel; een leiderschapstraining opzetten met trainers uit Bolivia en jonge leiders uit 3 delen van Argentinië. Misschien wel goed dat ik me begin dit jaar, in mijn chronisch optimisme, niet realiseerde wat ik me allemaal op mijn hals haalde. Het zijn namelijk best enerverende tijden. Met gisteren een dieptepunt…

W.H.Y.
Ik werk al langere tijd samen met de trainers van W.H.Y. (www.whybolivia.com) en kan het heel goed met ze vinden. Het is een bonte verzameling van jonge mensen die met van alles en nog wat bezig zijn. De meesten studeren en hebben daarnaast een baan. Sommigen ook nog een gezin. Ze zetten allerlei mooie projecten op, zoals een rondrijdende bibliotheek-bus waaruit mensen in afgelegen gebieden boeken kunnen lenen en een ecotourisme project op het Isla del Sol. Ze hebben het hartstikke druk en van de meeste moet ik helaas zeggen dat tijdsmanagement niet hun sterkste kant is.

Primitieve methodes
Om mee te doen aan het programma moesten ze een aantal voorbereidende opdrachten doen en wat informatie bij mij inleveren. De afgelopen maanden heb ik alle trucs uit mijn trainersrugzak gehaald om ze zo ver te krijgen, maar toen niets werkte heb ik mijn toevlucht genomen tot een meer primitieve methode…;dreigen. “Wie niet voor 1 juni zijn spullen inlevert gaat niet mee”.

Cultuurverschillen?
Bij 7 van de tien trainers was dit genoeg om ze over de streep te krijgen, maar voor 3 niet. En vast geen toeval dat dit dezelfde 3 waren die eerder ook al niet (of 2 dagen te laat) waren komen opdagen. En dus heb ik voet bij stuk gehouden en ze per mail laten weten dat we nu dus een team van 7 trainers hebben. Dit riep nogal wat heftige reacties op; verdriet en verontschuldigingen (maar nog steeds niet de gevraagde informatie), verontwaardiging (mijn computer deed het niet, en ik had geen tijd, en ik kreeg niet genoeg hulp, dus ik kan er niets aan doen) en een discussie met een van de leiders van het team over de verschillende manieren waarop onze culturen omgaan met begrippen als tijd en afspraken.

Toch maar een dagje later
Dezelfde dag kreeg ik ook een nonchalant mailtje van één van de begeleiders uit Buenos Aires, waarin ze me liet weten dat zij en haar groep van 8 deelnemers een dag later naar het programma zouden komen omdat dat beter uitkwam. Ik had het idee dat ze zich van geen kwaad bewust was, maar ik kreeg een kleine hartverzakking. Gelukkig was de situatie met een paar telefoontjes en wat extra kosten voor een busje (om de groep toch nog op tijd te kunnen later vertrekken) opgelost. En zo gaat het dus de hele tijd….

2 fietsen in een maand tijd…
Los van het project, heeft ook de stad op zich de nodige uitdagingen. Toen ik in Buenos Aires kwam wonen was één van mijn eerste acties om een fiets te kopen. De metro’s zijn hier zo ongelofelijk vol dat je er soms wel 3 voorbij moet laten gaan voordat er eentje komt waar je je bij kan persen. Fietsen door het verkeer van Buenos Aires heeft veel weg van een kamikaze actie, maar is nog altijd een stuk fijner dan geplet worden door honderden zwetende medereizigers. Helaas werd mijn mooie oranje fietsje al na 2 weken gestolen. Ik heb meteen een nieuwe gekocht, maar gisteren toen ik buitenkwam zag ik eerst een lege lantaarnpaal en toen mijn doorgeknipte slot op de grond liggen. Joder! Toch maar weer met de metro dus.

Marathon
Of rennen… ik heb namelijk besloten om in oktober mee te doen aan de Marathon van Amsterdam. Ik zie het als een goeie stok achter de deur om regelmatig te sporten, het is een persoonlijke uitdaging en ik hoop er ook geld mee op te kunnen halen voor een vervolgproject. Wel jammer dat ik, een week nadat ik dit besluit genomen had, bij een ongelukkige val mijn voet openhaalde en mank liep.

Che Amigo in de belangstelling
Gelukkig zijn er ook lichtpunten; Sabine heeft een heel mooi promotie filmpje gemaakt voor Che Amigo (www.cheamigo.nl). Komende week houden leerlingen van de Lorenz lagere school in Leiden een sponsorloop om geld op te halen voor onze projecten en het Alkwin college in Uithoorn organiseert ook een heleboel activiteiten komende week om ons te steunen. Dinsdag worden Jasper en ik geïnterviewd door de grootste tv zender van Argentinië. Het wordt een piepklein item, maar onze ‘5 minutes of fame’ zullen wel worden uitgezonden op 150 lokale zenders in Argentinië.

Mooie nieuwe projecten
Verder hebben we een paar mooie nieuwe projecten voor naschoolse opvang in de sloppenwijken waarvoor ik de subsidieaanvragen klaar heb liggen en inmiddels is het team van deelnemers voor de training in juli compleet.

Vorige week hebben Jasper en ik een bijeenkomst gehad  met de deelnemers uit Buenos Aires en het is echt ontroerend om te zien hoe ongelofelijk blij de jongeren zijn dat ze naar de training mogen. Eén jongen vertelde dat zijn ouders moesten huilen toen hij vertelde dat hij geselecteerd was. Zo trots waren ze…

En ja… dan is alle leed weer snel vergeten. Inmiddels loop ik ook weer als een kievit, ik heb een fiets van een vriend kunnen lenen en komende week gaan Jasper en ik op een verplichte vakantie. Onze visa verlopen namelijk, dus we moeten het land uit. Mooie kans om even een paar dagen bij te komen in Uruguay.

Advertisements
  1. Leave a comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: