Glimmende vloeren en stoffige straatjes

Argentinië is een land van grote tegenstellingen. Sinds kort heb ik een fiets, waardoor ik me snel kan verplaatsen tussen de verschillende werelden die Buenos Aires in zich heeft. Als ik vanuit mijn huis naar het noorden rij, dan kom ik in Palermo, een yuppenwijk met dure boetiekjes en hippe terrasjes. Voor elke winkel staat een bewaker en voor een koffie betaal je algauw het equivalent van 2,50 euro. Als ik daarentegen naar het oosten rij dan kom ik in Villa 31 terecht. Een sloppenwijk waar mensen officieel nauwelijks iets bezitten en kinderen hun hersenen kapot snuiven met goedkope drugs. En dat contrast maakt me hier soms zo in de war.

Bij de ambassade in Puerto Madero
Afgelopen week waren Jasper en ik op bezoek bij de Nederlandse Ambassade. Het indrukwekkende gebouw ligt in Puerto Madero, het havengebied. Als je deze wijk binnenkomt wordt je meteen overvallen door de rust. Bijna overal in Buenos Aires is het lawaaierig en chaotisch, maar hier is een mooie boulevard voor voetgangers langs het water en overal zijn luxe restaurants met glimmende vloeren en mooie terrasjes. Terwijl we op de comfortabele bank zitten en de ambassadeur vertellen over ons werk is het moeilijk voor te stellen dat iets verderop mensen moeten rondkomen van minder dan 2 euro per dag.

Luxe lunch
Omdat ik in de middag een andere afspraak heb en gelijk door wil, lunchen we in de haven. Over het algemeen ben ik, als vegetarier, niet zo wild van het eten in Argentinie, maar nu eten we echt lekker en betalen daar dan ook rond de 300 pesos voor, oftewel ruim 50 euro.

Individuele studiebeurzen
’s Middags heb ik een gesprek bij Cimientos, een organisatie die studiebeurzen regelt voor jongeren met weinig geld. Che Amigo geeft eigenlijk geen individuele steun, maar nu overwegen we toch om een paar beurzen toe te kennen. Een paar van de deelnemers van de training in juli hebben me verteld hoeveel moeite ze hebben om de eindjes aan elkaar te knopen. Van hun studiebeurs kunnen ze net één maaltijd per dag betalen en ze kunnen hooguit eens in de twee weken de bus betalen om naar huis te gaan. Het schijnt dat de universiteit ze nu uit hun woning naast de uni wil zetten en verplaatsen naar een verre buitenwijk. De bus kunnen ze niet betalen en dus moeten ze straks meer dan een uur lopen om op de universiteit te komen.

Omdat deze jongens geboren leiders zijn en vooral hun studie af willen maken om zich beter in te kunnen zetten voor hun dorp, lijkt het me wel in het algemeen belang om ze ‘in leven te houden’ tot het einde van hun studie. En nu wil ik dus van Cimientos leren hoe je zoiets aanpakt.

Eén van de vragen die ik heb is hoe hoog de beurs redelijkerwijs moet zijn. Volgens hen is 600 pesos per maand een redelijk bedrag. Met ander woorden..; Jasper en ik hebben in de haven een salade gegeten voor een bedrag waar studenten hier een halve maand van moeten rondkomen!

Pescar; traineeships voor jongeren uit de sloppenwijken

Vrijwilliger van Accenture geeft een training Excel

Een organisatie die hard werkt om de verschillende werelden van Argentinië bij elkaar te brengen is Pescar. Deze organisatie biedt traineeships in bedrijven aan, aan jongeren uit de sloppenwijken. 9 maanden lang komen 20 veelbelovende jongeren na school (ze zitten o.h.a. in het laatste jaar van de middelbare school) naar een bedrijf en krijgen daar workshops van vrijwilligers uit het bedrijf en van een trainer van Pescar. Ze leren veel praktische vaardigheden en daarnaast wordt er gewerkt aan persoonlijke ontwikkeling; communicatievaardigheden, zelfvertrouwen, samenwerken, etc.

Moet je mijn entreepasje zien!
Ik draai vanaf vandaag mee met één van de groepen bij het bedrijf Accenture. Eén van de meisjes liet me vanmiddag heel trots haar pasje zien waarmee ze het bedrijf binnenkomt. Ze vertelde me, met een stralende blik, dat er een nog mooiere in de maak was met haar foto en SoFinummer erop. Vroeger zou ik zo veel enthousiasme voor een entree pasje denk ik niet begrepen hebben, maar na een paar keer in de sloppenwijken geweest te zijn, begrijp ik dat dit pasje voor haar staat voor een wereld waar zij of haar familie nooit ook maar bij in de buurt zijn geweest. Ik denk dat alleen al het feit dat zij zich 9 maanden lang onderdeel voelt van een bedrijf en ontvangen wordt in een professionele ruimte waarin ze op een gelijkwaardige manier wordt aangesproken, een enorme impact heeft.

Win – win
Aan de andere kant vinden de vrijwilligers van het bedrijf die de workshops geven het ook een fantastische ervaring om met de jongeren te werken. Zij zijn, net als ik, onder de indruk van hun leergierigheid en enthousiasme. Aan het einde is er een diploma uitreiking. Degenen die ik gesproken heb die daar bij zijn geweest vertellen allemaal hoe erg ze toen geraakt waren en wat een verrijking het is geweest van hun werk.

Waardevolle ontmoetingen
Een belangrijke doelstelling van Che Amigo is om verschillende werelden wat dichter bij elkaar te brengen. Zowel tussen Nederland en Argentinië als hier binnen Argentinië. Ik schreef eerder al over de ontmoeting die we georganiseerd hebben tussen Nederlandse studenten en ‘onze’ school in de Andes. Vorige week hebben we een presentatie gegeven bij Levi’s over hoe werknemers daar zich kunnen inzetten voor sociale projecten op het platteland. En de Nederlandse ambassadeur heeft ons gevraagd of hij binnenkort een dagje mee mag de sloppenwijken in. Allemaal belangrijke ontmoetingen waardoor we elkaar hopelijk weer een beetje beter gaan begrijpen in deze rare wereld.

Advertisements
  1. Leave a comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: