Leiderschap

Mijn nieuwe voordeur

Wat is het heerlijk om na een paar maanden rondzwerven eindelijk weer een eigen plek te hebben. Sinds twee weken huur ik 2 piepkleine gele kamertjes in een mooi oud huis in Almagro. Almagro ligt net onder Palermo, de yuppenwijk van Buenos Aires. Net als in Palermo zijn hier veel oude koloniale huizen, brede straten met veel bomen en leuke cafétjes, het is alleen wat volkser. Ons huis is heel gek gebouwd. Je komt binnen in de Patio. Daaromheen liggen de woonkamer, de keuken, de slaapkamer van een Engels/Argentijns stel en de badkamer. Om van de ene naar de andere ruimte te komen moet je dus altijd buitenlangs. Als je vanaf de patio een klein trappetje omhoog neemt dan kom je op een groot dakterras met veel planten en daar woon ik, met naast me nog een fransman. We zien elkaar niet zo gek vaak, maar ik vind het gezellig om met anderen te wonen en ik kan zo goed mijn talen oefenen.

Het is echt fijn om een beetje rustig te wonen, want Buenos Aires is een behoorlijk intense stad en ik ga van hot naar her. De afgelopen twee weken ben ik onder andere naar 2 congressen over duurzaamheid geweest. Bij één daarvan was het via via gelukt om met een perskaart binnen te komen. Dat was wel handig, want daardoor kwamen we makkelijk in contact met ‘andere’ mensen van de pers en nu heb ik dus een afspraak staan bij een krant en bij een televisiestation om meer te vertellen over onze projecten.  

Ik ben ook twee keer met verschillende projecten de sloppenwijken in geweest. Op zaterdag heeft Carlos, een sympathieke Argentijn, Sabine (die een filmpje aan het maken is voor Che Amigo) en mij meegenomen naar Villa 21. Een sloppenwijk waar hij al negen jaar lang elke zaterdag heen gaat om bijles te geven aan kinderen. We nemen samen de bus naar een uithoek van de stad, terwijl hij ondertussen gepassioneerd verteld over alles wat ze al voor elkaar hebben gekregen in de sloppenwijk.

Als we uitstappen zijn we in een redelijk mooie wijk met palmbomen en een grote kerk. Na een paar blokken lopen begint opeens heel plotseling, met het oversteken van een straat, de sloppenwijk. De huizen hebben hier geen stromend water en elektriciteit en de politie gaat de wijk niet in. Alles is informeel; mensen bouwen zelf hun huis met materiaal dat ze hebben, maar zijn niet officieel eigenaar. Carlos vertelt dat kinderen soms niet naar school komen omdat hun moeder weg moet en zij dus op het huis moeten passen. Het huis leeg achterlaten durven ze vaak niet, omdat iemand anders er dan snel in kan gaan zitten en je niets kan doen om diegene er weer uit te krijgen.

Het grootste directe probleem in de sloppenwijken is de Paco. Paco is het afvalproduct van cocaïne. Het is extreem verslavend en heel erg ongezond. Eén snuifje Paco kost maar 1 peso. Een keertje uitproberen is dus heel laagdrempelig, maar al na één of twee keer gebruiken ben je verslaafd en dan heb je al gauw iets van 100 of 150 snuiven per dag nodig om effect te voelen. Er zijn nauwelijks programma’s om kinderen van die troep af te helpen, omdat stoppen bijna onmogelijk is en ook omdat de levensverwachting van verslaafde kinderen zo laag is. Alles is dus gericht op preventie. Ze proberen de kinderen zo veel mogelijk kansen en mogelijkheden te bieden en organiseren van alles om ze van de straat te houden. Naast bijvoorbeeld workshops en computerlessen, is er dus op zaterdag een bijlesochtend.

Ik ben best verbaasd over de grote groep hoogopgeleide Argentijnen, met goede banen, die dit trouw elke zaterdag doen. Jaar in jaar uit! Mensen maken hier namelijk over het algemeen behoorlijk lange werkdagen, dus ik kan me voorstellen dat ze op zaterdag ook wel eens willen uitrusten. Als ik ze vraag naar hun motivatie,  dan lijkt die in grote lijnen op twee dingen neer te komen; aan de ene kant hun onvrede over de ongelijkheid en de extreme armoede en aan de andere kant hoe ontzettend leuk ze het vinden om met de kinderen te werken. En inderdaad… ze zijn fantastisch. Wat een leuke kinderen! Je merkt aan alles dat ze veel te kort komen en een enorme behoefte hebben aan liefde en aandacht.

Doordat ik een training aan het voorbereiden ben over leiderschap moet ik hier regelmatig aan mensen uitleggen wat ‘leiderschap’ voor mij nou precies betekent. Vaak is het eerste waar mensen bij dat woord aan denken ‘beslissingen nemen’ of ‘zorgen dat andere mensen doen wat jij wilt’. Voor mij gaat leiderschap vooral over verantwoordelijkheid nemen. Datgene doen wat er in het moment echt nodig is voor de groep. Soms is dat het opzetten van een project, andere mensen inspireren en beslissingen durven nemen. Maar soms ook zijn het ‘onzichtbare’, weinig spectaculaire taken, die wel een groot verschil maken. Ik ben heel erg onder de indruk van al die ‘gewone’ mensen die ik hier ontmoet, die zich in alle bescheidenheid en stilte inzetten voor anderen. Het team dat elke zaterdag bijles geeft, maar ook de lerares die van haar eigen karige salaris tandenborstels koopt om aan haar leerlingen uit te delen, of de schooldirecteur die uit eigen zak de koekjes betaalt die ze aan het einde van de schooldag aan de kinderen meegeven omdat ze weten dat veel kinderen thuis geen avondeten krijgen.

Gisteren hebben Jasper en ik een dag een workshop gegeven over duurzaamheid en leiderschap aan een groep studenten uit Eindhoven. Een paar studenten vroegen me wat ik nou het leukste vind aan hier wonen en werken. Ik geniet van het avontuur, van het heerlijke klimaat en het leuke werk, maar het staat vast, dat het aller allerleukste toch de mensen zijn. Ik heb al zoveel bijzondere mensen ontmoet die op hun eigen grote of kleine manier bezig zijn om leiderschap te nemen en het verschil te maken. Echt een feest om met ze samen te werken!

This slideshow requires JavaScript.

Advertisements
  1. Leave a comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: