Top werkgever

Jarenlang had ik een fantasie die ik zo idioot vond klinken dat ik het er maar liever met niemand over had, maar hij bleef steeds weer terugkomen. Stiekem droomde ik ervan om een keer in de gevangenis te belanden. Een eigen cel te hebben, waar ik niet afgeleid werd, om eindelijk eens rustig alle boeken te kunnen lezen die ik op mijn verlanglijst had staan. Om onbeperkt tijd te hebben om te schrijven en na te denken en om alles te voelen wat er te voelen is.

Waarschijnlijk denk je nu; als je zo graag tijd en rust wil dan regel je dat toch gewoon… Neem een paar weken vrij, sluit je op in je kamer en genieten maar! Maar op de één of andere manier werkte dit vaak niet echt. Ook al had ik relatief veel vakantiedagen er was altijd zo veel te doen; landen die bezocht moesten worden, mensen waarmee ik af wilde spreken en projecten waar ik aan meewerkte. En de tijd die vliegt voorbij.

Vorig jaar was ik bij een training waar we een test moesten doen die meet hoe verslaafd je bent aan ‘het druk hebben’ en het resultaat was voor mij best schokkend. Er kwam uit naar voren dat ik, en veel cursisten met mij, zo gewend ben aan het constante gevoel ‘meer te moeten doen’ dat ik me soms een beetje nutteloos voel als ik het niet druk heb. En hoewel ik bijna alleen maar dingen doe die ik leuk vind, ‘vergeet’ ik nog wel eens om ervan te genieten.

Onlangs ben ik van werkgever veranderd. Na jarenlang te hebben meegedraaid in de hectiek van een commercieel trainingsbureau, werk ik nu voor mezelf en tot nu toe bevalt dat goed. Ik neem meer tijd om bewuste keuzes te maken en om dingen op mijn eigen tempo te doen. En interessant genoeg word ik daar verrassend productief van. Met behulp van Jaspers bibliotheek doe ik een mini-MBA over duurzaamheid en leiderschap, ik werk aan mijn Spaans en heb inspirerende gesprekken met mensen die willen meewerken aan mijn project. En ik geniet van het proces!

Af en toe heb ik nog wel wat vervelende stemmetjes in mijn hoofd. Wat voorbeelden om jullie een idee te geven van wat ik bij vlagen moet aanhoren; “maar je kan toch niet alleen maar dingen doen die je leuk vindt?”, “maar als je ambitieus bent dan moet je toch heel hard werken?”, “er komt toch een moment dat het geld op is/ dit niet meer leuk is/ ik terug moet de kou in?”etcetera…. Deze stemmetjes hebben het vaak genoeg voor het zeggen gehad in mijn hoofd, dus ze laten zich niet zomaar het zwijgen opleggen. De uitdaging is dus vooral om ze maar niet al te veel aandacht te geven.

Het lijkt me leuk om ooit een eigen trainingsorganisatie op te zetten en ik ga ervan uit dat als het een organisatie is waar ik zelf graag werk, dat voor andere mensen wellicht ook zo is. En zo stel ik mezelf gerust dat het er echt niet alleen om gaat mezelf zo goed te voelen (mijn calvinistische achtergrond komt hiertegen in opstand) maar dat dit flexibele werkgeverschap in feite ook een voorbereiding is op mijn toekomstige stappen als ondernemer… Straks dus eerst maar eens een paar weken lekker fietsen in de bergen:)

Advertisements
  1. Leave a comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: